Gazilerin açlıktan öldüğü, kahramanların intihar ettiği ülke!  


  Abdülkerim Kırca’yı bileniniz vardır. Güneydoğu aslanıdır! Bu ülke bölünmesin diye kurşun yiyip boynundan aşağısı felç olan kahraman subayımızdır. PKK artıklarının hakkında yaptığı iftiraların, gazetelerin manşetlerine taşınmasına dayanamadı ve kısa bir süre önce canına kıydı! Muharrem Topçu ise Muğla Milaslı garip bir Kore gazisiydi. Ayda 300 TL gazilik maaşı ile geçiniyordu. O parayla geçinemedi ve otopsi yapan doktorun beyanı ile açlıktan öldü. Bir ülkede kahramanlar intihar etmekten başka çare bulamıyor ve gaziler açlıktan can veriyorsa o ülke bitmiş demektir. Evet AKP’nin 8 yılda Türkiye’yi getirdiği nokta budur! Devleti bölmek için örgüt kurup dağa çıkan ve binlerce insanın kanına giren bir katil, hapishanede yani İmralı’da rahat etsin diye 8 trilyon para harcanırken, vatan borcu namus borcu deyip Kore’lerde ülke onuru için vuruşup gazi mertebesine erişen bir vatan evladı, kuru somun bulamayıp gıdasızlıktan hayata gözlerini yumuyor! Bir hicap fotoğrafıdır bu. Ofer gibi Yahudilere bir gecede 750 milyon dolar bahşeden AKP iktidarı, gazisine bir lokma ekmeği bile çok gördü ve ölümüne sebep oldu! Bu iki farklı resim bugün Türkiye’de kahramanlara, şehitlere ve gazilere nasıl bakıldığını net olarak gözler önüne seriyor! Evet gerçekten de AKP güruhu için şehitler kelledir(!). Bebek katilleri Sayın yani saygıdeğerdir(!). Kahramanlar ise işkenceci katildir(!). İşte bu örtülü çürüme tablosu, içten çöküşün ve mandacılığa fiili geçişin net doneleridir! Artık Güneydoğu’da ülkeyi bölmek isteyen eşkıyaya karşı vuruşmanın ve ölmenin hiç mi hiç anlamı kalmamıştır! Tersine terörle mücadele bağlamında emirle görev yapıp şehit olmalara, ülkeye yük ve barışa sabotaj diye bakanlar bile var! Sorarım size böyle bir anlayış ile bu ülke daha ne kadar ölecek adam bulabilir? Dahası, böyle bir toplum daha ne kadar millet olarak ayakta kalabilir? Sebahattin ÖNKİBAR - Yeniçağ